เก้าเดือน...ก้าวเดิน
ยิ่ ง น า น ยิ่ ง รั ก

เดือนนี้ก็คลอดแล้วสินะ...ลูกเรา
ไม่ใช่สิ...คลอดมาตั้งนานแล้ว
ตั้งแต่ครั้งแรกที่เราเจอกัน รู้จักกัน
จนตอนนี้...ต้องเรียกว่าโตขึ้นอีกเดือนนึงต่างหาก
เก้าเดือนนี่มันก็เกือบปีแล้วเนาะตัวจ้อย...
แต่เค้ายังรู้สึกเหมือนเราเพิ่งรู้จักกัน...เพิ่งเจอกันมั่ยนานเอง
เวลามันผ่านไปเร้ววว เร็ววว
เอ๊ะ..หรือเป็นอย่างที่ใครเคยบอกไว้ว่า
เวลาแห่งความสุข...มักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ
มีความสุขจริง ๆ นะ...ช่วงเวลาที่เค้าอยูกับตัวเองน่ะ

ตัวเองไม่ได้เป็นแค่แฟน...ไม่ได้เป็นแค่คนที่เค้ารัก
ตัวเองทำให้เค้ารู้สึกว่า...แค่มีตัวเองก็พอแล้วทุกอย่าง
ได้ทั้งคนรัก ได้ทั้งเพื่อนคุย ได้ทั้งที่ปรึกษา
และที่สำคัญ...ได้ลูกด้วย!! 55+
แต่เค้าก็รู้สึกดีนะคะที่เค้าได้ดูแลตัวเอง
ถึงเค้าจะบ่นก็เถอะ...เค้าก็ยังอยากดูแลตัวเอง
ไม่ยอมให้ใครมาดูแลแทนเค้าหรอก...ไม่ยอมจริง ๆ ด้วย

วันนี้ตอนสอบ ๆ อยู่แล้วเห็นข้อความที่ตัวเองส่งมา
จากที่เหนื่อย ๆ อยู่แล้วอ่านไม่รู้เรื่อง...ยิ่งไม่รู้เรื่องเข้าไปใหญ่
ห้า ห้า จะดีหรอ?? ล้อเล่นน่ะค่ะ มีแรงทำเพิ่มขึ่นต่างหากเล่า
ก็บอกแล้วไง ว่าตัวเองเป็นกำลังใจเค้า
ขอบคุณนะคะสำหรับทุก ๆ อย่างที่ให้เค้า
เค้ารู้ว่าตัวเองไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครหรอก (มั้ง +o+)
ก็ไม่เคยมีใครมาใส่ใจเค้าแบบนี้เหมือนกัน
เค้ามีค่าสำหรับตัวเองที่สุดก็พอแล้ว ^^

แหวนวงนี้เป็นกำลังใจจากตัวเอง
ตอนสอบเค้าจะได้มีกำลังใจทำข้อสอบ ^^
ขอบคุณอีกครั้งนะคะ...ตัวจ้อยของเค้า
(บอกแล้วว่าเค้ารู้ทัน ห้า ห้า o_o)

เราจะก้าวเดินไปด้วยกัน พร้อมกัน มีกัน น๊านนนน นานน นานน นน น

รักตัวจ้อย อีกที
*PS*
เก้าเดือนก้าวเดินต่อไป
ทุกวันก็เหมือนวันแรกที่เราเจอกันนะคะ
รักคิดถึงครอบครัว ผึ้ง เฟิน ก๊อบ เหมือนเดิ๊มม
รักคิดถึงนักบุญทั้งสิบ
รักสตอรี่ไทยค่ะ
ฉันขอแค่มีแต่เธอ...ฉันขอแค่มีแต่เธอ
ฉันก็ไม่อยากเจอะไรมากมายกว่านี้
พอแล้วพอทุกอย่าง..จากนี้ไม่ต้องการอะไรซักอย่าง
จะแบ่งปันความรักและความเข้าใจ
สุขด้วยกันสองคน..ไม่ว่าเมื่อไหร่
แค่มีเธอใกล้ ๆ ก็พอแล้ว...


พอแล้วจริง ๆนะ
ทุก ๆ อย่างตัวเองให้เค้าจนครบ
เติมเต็มให้เค้าทุกอย่าง
รักตัวจ้อยอีกล้านครั้งค่ะ ^^